کسانی که در کنسرت چند سال قبل استاد شهرام ناظری در نمایشگاه بین المللی حضور داشتند ( سی دی اش موجود است هر کسی خواست در خدمتم ) نهایت آبرو ریزی را دیدند که چگونه حق موسیقی ـ استاد و شنونده به واسطه مسئولان غیر متخصص و عجول ادا شد . کنسرت در فضای باز برگزار شد ، از وضعیت اسفناک بلیط و صندلی اجاره ای می گذرم که شرم آور بود ، به جز صدای موسیقی هر صدای ناموزونی قابل شنیدن بود : همزمان با شروع آواز ، صدای اره برقی از همان نزدیکی محل شنیده می شد که چوب می برید و اعصابمان را ایضا ، صدای کودکان که برای پفک و بادکنک گریه می کردند ، هر کس و ناکسی با هندی کم و گوشی موبایل در حال فیلمبرداری بود و ... تا آنجا که تحمل استاد نیز طاق آمد و از وضع موجود شاکی شد و آرزوی یک سالن مناسب برای برگزاری چنین مراسماتی در شهر شهریار و شمس تبریزی نمود .
و اما ...
حدود یک ماه قبل از علی آقا خیرخواه شنیدم که قرار است استاد شجریان در تبریز کنسرت برگزار کند . او را به گفته های خودم گواه می گیرم که همانجا گفتم که یا این کنسرت برگزار نمی شود و یا اگر انجام شود همان آبرو ریزی که در کنسرت استاد ناظری پیش آمد را شاهد خواهیم بود . دیروز وقتی در تابناک خواندم که این کنسرت به همان دلایل عرض شده ( نبود محل مناسب ) در تبریز لغو شده و به اصفهان انتقال یافته ، خدا را شکر و به جان مسئولان شهرمان نیز دعا کردم که حداقل شاهد حوادثات مترقبه و غیر مترقبه گذشته نخواهیم بود . چرا که آب رفته ( در اینجا آبرو ) به جوی بر نمی گردد ...
